And so it begins

Op 28 augustus begon mijn avontuur. De voorbije dagen waren drukke dagen vol stress. Niet enkel of mijn koffer dicht zou geraken of dat de vluchten geen vertraging zouden hebben, maar vooral voor het grote avontuur dat mij te wachten staat. Gepakt en gezakt vertrok ik naar de luchthaven. Tuur en zijn gezin stonden al te wachten aan de check-in. Na het inchecken volgde het moeilijke afscheid. 5 maanden… Zo lang ben ik nog nooit van huis geweest. Ik mocht er niet te veel aan denken en het afscheid zo kort mogelijk houden.

Eenmaal vertrokken, waren we snel door de douane en aan onze gate. Wanneer we moesten boarden was er plots een onweeralarm waardoor we meteen vertraging opliepen… Hoe kon het ook anders met ons typisch Belgisch weer 😉. We begonnen toch al een beetje stress te krijgen door de vertraging, want in Istanbul hadden we niet veel tijd voor onze volgende vlucht ging vertrekken. Uiteindelijk zijn we slechts met een beetje vertraging kunnen landen, maar we moesten ons nog steeds haasten om in de reusachtige luchthaven van Istanbul naar onze gate te gaan. Na nog geen uur geland te zijn in Istanbul, stegen we al terug op richting Bangkok. Na een rustige nachtvlucht kwamen we aan in Bangkok, waar ons 3 uur later opnieuw een nachtvlucht te wachten stond. Zo twee nachtvluchten na elkaar is toch wel enorm gek, wetend dat het in België gewoon overdag is.

Wanneer we in Auckland aankwamen, kregen we meteen een warm welkom van Cecilie, onze stagementor. Na een rit van 20 minuten kwamen we eindelijk aan bij ons huis. Het is enorm raar om de auto’s te zien rijden langs de ‘verkeerde’ kant. We kregen een rondleiding in ons huis en zagen dat onze roommates al een welkomstcadeautje hadden klaargelegd. Na het uitpakken en opfrissen zijn we naar Yana gegaan, een medestudent die enkele huizen verderop verblijft. Hier hebben we meteen drie andere Nederlandse meisjes leren kennen.

Om niet te lijden aan de jetleg besloten we te wandelen naar het shopping center in de buurt en enkele aankopen te doen. We hebben ook een nieuwe sim kaart gekocht. Wat ons tijdens de wandeling opviel, is dat er nergens zebrapaden of veilige voetpaden zijn.

‘amai eindelijk een zebrapad!! Ah nee laat maar’

Eenmaal terug thuis hebben we contact opgenomen met een garagist die ook auto’s verkoopt, Bruce. We kunnen morgen al meteen gaan kijken naar een auto, dus hopen dat het meteen goed is! 😊

De planning voor de komende dagen:

Morgen gaan we naar Bruce voor een auto en plannen we ook onze bankrekeningen te openen. Naargelang onze jetleg gaan we in de namiddag naar het centrum van Auckland.

Zondag is er een koffie en cake welkomstfeestje in een van de huizen om elkaar beter te leren kennen en maandag begint onze introduction week. Hierna begint onze stage écht! Spannend…